Tekst, Wurden

Ryk! 

In tsjustere loft
beskynt troch
de sinne.
Ik riid der
ynbliid op ta.
Twa reinbôgen springe
skerp en dizenich
troch it swiere blau.
De kleuren ferwaarmje
it wetter fan de mar,
dêr’t se it fol fjoer
rekket.
Dochs in poel fan goud.

Wat is it wat!

De peallen fan ús skommel binne yn
tweintich jier tiid grien útslein.

In pear stikjes âld ôfbrutsen tou
bringe ferfleine tiden te binnen.

Twa stobben fan likefolle beammen
lizze mei de stompkes woartel en
de modder der noch oan op it gers,
útteld. Ik wol se eins net kwyt.

De sânbak, ienris in machtige trekkerbân,
leit efter yn de tún, leech.

In skeeflutsen roestige peal hâldt
fiif útsakke linen omheech.

Trije ferjitten knipers wibelje
ûnnut yn in suchtsje wyn.

In grutte bulte modder fertelt
hoefolle grûn der út it gat
dêrneist kommen is.
It gers groeit alwer.
De hannen jûkje my.